آیا رفتارهای بد فرزندانمان را تشدید می‌کنیم؟

کودکان راهکارهای لازم برای مدیریت ناراحتی‌ها و دردهای خود را ندارند. ذهن آن‌ها ظرفیت هضم ناامیدی را ندارد و نمی‌توانند خود را آرام کرده و واکنش‌هایشان را کنترل کنند. زمانی که می‌ترسیم یا تهدید می‌شویم، تجربه حس‌هایی چون خشم و سرپیچی طبیعی هستند. این مسئله در کودکان نیز صادق است؛

چه خطر واقعی و از بیرون باشد و چه از درون خودمان نشئت بگیرد، مانند زمان‌هایی که عمیقاً ناراحتیم یا سرشار از خجالت، غم، اندوه و ناامیدی هستیم. خشم و عصبانیت می‌توانند حس ناچاری و بی‌قدرتی را از بین ببرند و به‌طور موقت درد را آرام کنند.

کودکان راهکارهای لازم برای مدیریت ناراحتی‌ها و دردهای خود را ندارند. ذهن آن‌ها ظرفیت هضم ناامیدی را ندارد و نمی‌توانند خود را آرام کرده و واکنش‌هایشان را کنترل کنند. تنبیه کودکان برای این رفتارها نه‌تنها غیرمنصفانه، بلکه بی‌فایده است. تنها سبب می‌شود ضعف بیشتری احساس کنند و درنتیجه عصبانی‌تر می‌شوند.

اگر تنبیه رفتارها بد کودکان را تشدید می‌کند، پس چه چیزی روی بدرفتاری کودکان جواب می‌دهد؟ زمانی که کودک عصبانی، بداخلاق و سرکش است چه باید کرد؟

1. آرام باشید و با کودک همدلی کنید. کودک عصبانی و سرکش در حال عذاب کشیدن است. آن‌ها احساس خطر می‌کنند. بنابراین سرشان داد نکشید و تنبیهشان نکنید. اجازه ندهید رفتار بد کودک احساساتتان را جریحه‌دار کند. اگر با کودک به‌تندی سخن بگویید یا تنبهش کنید، دنیایش را ترسناک‌تر کرده‌اید و احتمال طغیان‌های رفتاری در آینده را افزایش داده‌اید. در عوض سعی کنید یک بزرگ‌سال قابل‌اعتماد باشید. نفس عمیق بکشید و رنج و عذاب کودکتان را درک کنید. شما الگویی از مهارت‌های احساسی به کودکتان ارائه می‌دهید، پس خیلی مراقب باشید.

2. علت خشم را تأیید کنید. با آرامش به فرزندتان نشان دهید که دلیل ناراحتی‌شان را درک می‌کنید (چه به نظرتان منطقی باشد و چه نباشد). این‌گونه احساس امنیت خواهند کرد و عوامل مؤثر در خشم را بهتر درک می‌کنند.

3. به آن‌ها بگویید که تمام احساسات قابل‌قبول‌اند. حتی حس‌های بد مانند خشم، حسادت، ناامیدی و غم نیز احساساتی واقعی هستند. به فرزندتان نگویید آرام باشد و درست رفتار کند. در عوض پذیرای احساساتشان باشید (هر نوع احساسی) و از اینکه به شما اعتماد کردند و حسشان را با شما در میان گذاشتند، سپاس گذار باشید. پذیرش شما اجازه می‌دهد که فرزندتان نیز حس‌های منفی خود را قبول کند و به دنبال سرکوب کردنشان نباشد.

4. بگویید که نمی‌توانند بر اساس خشم خود عمل کنند. هرگز نباید به کودکان اجازه داد دیگران را بزنند یا گاز بگیرند، حتی والدینشان را. اگر کودک چنین کاری کرد، باید برایشان محدودیت‌هایی تعیین شود تا در کنترل خشم به آن‌ها کمک کند. می‌توانید بگویید “هرچه قدر دوست داری عصبانی باش، اما اجازه نمی‌دهم من یا دیگر افراد را بزنی. می‌توانی بدون کتک زدن بگویی که چقدر از دست ما عصبانی هستی.”

5. نزدیک و صمیمی باشید. کودک عصبانی، بداخلاق و سرکش ترسیده است. آن‌ها به فردی آرام و قوی نیاز دارند تا بهشان آرامش دهد و بهترین راه برای پشت سر گذاشتن مشکل را پیدا کنند.

رفتارهای بد فرزندان